De behoefte om beelden in brons te maken is ontstaan bij de onmogelijkheid om bepaalde houdingen en composities uit te voeren in klei: de fragiliteit van droge klei kan, in bepaalde ontwerpen, een hindernis zijn die omzeild kan worden door een uitvoering in brons.

De beelden worden onmiddellijk met was geboetseerd waarbij er een totaal nieuwe waaier van mogelijkheden ontstaat qua bewerken van het materiaal. De kwaliteiten van was, als “picturaal” middel, evenaren de mogelijkheden van klei. Door deze directe manier van werken behoudt het ontwerp zijn uniciteit want er bestaat immers maar één uitvoering van in brons.

Het wegvallen van de typische warmte en kleur van de gebakken klei wordt ruimschoots opgevangen door de dynamiek in de bronzen sculpturen..